خرید بک لینک

درباره سایت

من همان برگ کوچکی ام که فاصله ی مرگ تا زندگی اش قدم های تو بود

آخرین مطالب

امکانات وب

دست تو که نباشد

دست تو که نباشد هیچکس سرم را نوازش نمی کند آقای آرایشگر...! امیرمسعود عباسی

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

نفس هایم آسمان آبی را می پوشاند

در من

تخت جمشیدی سوخته

و از لب هایم

دود بلند می شود

نفس هایم

آسمان آبی را می پوشاند

خلوتِ شهر را می پوشاند

جای خالی ات را می پوشاند

و با آخرین سرفه

من

با چشمهایی بسته

به تو فکر می کنم

به دوست داشتنت

آنقدر که

خاک های سرد

بیدارم نمی کند

و یک روز

تو می آیی

با چشمانی خیس

اینبار من

سکوت می کنم

تا نامم

از چشمانت

با اشک هایت پاک شود

تا دیگر هیچ کس

بعد از تو

پیدایم نکند

امیرمسعود عباسی

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

ما از نسل مرده هایی هستیم که روی زمین راه میروند

(دهه هشتاد) رگهایش چشمه می شدند و زیر پایش پر از گلهای سرخ چشمهایش عمق اقیانوس ها را دیده بود و تنها گونه هایش سر از آب بیرون آورده بودند حتی با دیدنش آینه باران می گرفت تا با آبشار موهایش به شانه هایش بریزد به خیابان بریزد به این شعر بریزد ما ا

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد

زندگی کنهمانگونه که رفتنقاصدک را غمگین نمی کندو برگکه قبل مرگش میرقصدامیرمسعود عباسی ========================== . مشتم را باز کردم ناگهان شهر پر از تنهایی شد با سایه هایی شبیه تو زمستان گذشت هنوز دستانم هوا را سرد می کند خاطراتت در دلم آب می شود نف

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

موهایم مشکی ست...

موهایم مشکی ست اَبرو ها حتی مژه هایم ... مگر چگونه خواهی رفت که خدا لباس مشکی تنم کرده ؟ امیرمسعودعباسی (سردیار)

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

این روز ها نبودنت فقط درد می شود

وقتی کـه بی تـوچشمـانم را می بنـدم و دراز می کشـم این خانه با قبر چه فـرقی می کند؟ این چای سرد این پنجره های بسته این تلفن که دستی بر دهانش گذاشته من را خواهد کشت و هیچکس نخواهد فهمیـد سکـوتِ تو جز قلـب من چه چیزی را شکسته است از خودم می پرسـم پل ه

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

دوستت دارم و برای گفتنش با جمعیتی از خودم جنگیده ام

بادموهایت را دور می کند این تنها رفتنی ست که دوستش دارم زیبایی ات که اینبار از زیر شال بیرون ریخت نفس کشیدن را فراموش کردم و حالا نفس های تو هوا را در سینه ام جا به جا می کند صدایت که زیبایی را پشت لبهایت پنهان کرده قلبم را کوک می کند برای قرن هایی

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

فردا چگونه جانم را خواهی گرفت؟

دیروز چشمانتامروز لبهایت فردا چگونه؟ جانم را خواهی گرفت هر روز هم که مرا صید کنی از چشمانم به دریا می ریزم به شکل یک ماهیِ آزاد به شکل یک ستاره ی دریایی به شکل چند صدف خالی که به بهانه ی دیدن لبخندت و مروارید هایی که در دهان توست خود را به تور اند

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

دهه هشتاد

رگهایش چشمه می شوندزیر پایشپر از گلهای سرخمنخون گریه می کنمشبیه مشت هایی که از دیوار برگشته اند غم های اوخاکستر سیگارهایی ستکه در موهایش پیدا می شوندتنها غم منچشمهایی قهوه ای ستکه در هیچ کافه ای سِرو نمی شوندآن شخص که باز نمی گرددبوسه اشخنده از لب ها

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

رفتی و همه چیز به دنبالت راه افتاد

گفتی خداحافظ...لبخند زدمتا خُرده هایم را از کف خیابانجمع کرده باشم رفتیُهمه چیز به دنبالت راه افتادخونکه می توانست در رگ هایم بماندنقشه ی فرارش رابا تیغ کشیدنیستیُحالا من تنها عقربه ها را جلو میبرمتا به زمانی برسم که تو باشینیستیُکشیدن انتظارتدلیل آل

برچسب: نویسنده: پارسا پورعلی تاريخ: چهارشنبه 11 فروردين 1400 ساعت: 18:22

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه